ilyasteker.com » Sinema

Yalnızlığını ne kadar gizleyebilirsin?

ilyas teker — Mon, 22 Mar 2010 00:33:04 +0000

Abimin sevecen mi sevecen, akıllı mı akıllı büyüyünce büyük işlere imza atacağına inandığım ufak bir oğlu var: Batuhan (13). Onunla zaman geçirmeyi çok seviyorum. Neden bilmiyorum etrafı gözlemlerken bana sorduğu sorular tam istediğim kıvamda oluyor her defasında. Binbir incelikle sorduğu o sorulara bende binbir kurnazlıkla cevaplar veriyorum ki işte o anlar ikimizinde inanılmaz mutlu olduğu anlar oluyor.

Bugün fırsatını bulup onunla sinemaya gittik. Sosyal medya’da adından sıkça söz ettiren benimde beğendiğim bir filmdi: Büşra. Gerek oyuncuları gerekse filmin konusu ayrı bir haz vermişti bana. Klasikleşmiş senaryolar, hep aynı kurgu üzerine kurulu filmlerden sıkıldığım için belkide.

Fiyaskoya dönüşen türban defilelerinden, gençlerin çılgınca eğlendiği maskeli balolara, ara sokaklardan mahalle kavgalarına kadar İstanbul’un en güzel ve en kirli yerlerinin varolduğu, sevginin, baskının ve en önemlisi yalnızlığın sorgulandığı bir dram Büşra. Türkiye’nin ve Türklerin birbirlerini kırmaya ve birbirlerinden uzaklaşmaya meyilli olduğu bir dönemde, en insancıl ve doğal duyguların imkansız mücadelesi bir bakıma. Sonunda ortaya çıkan kaçınılmaz trajedi ise, yaşadıkları toplumun en üzücü gerçeğini onlara mutlak bir biçimde anlatacak: Hoşgörü olmayan toplumlarda, insanlar yalnızlığa mahkumdur.

Where is my mind?

ilyas teker — Sun, 24 Jan 2010 01:45:10 +0000

Herkes üstüme gelmesin evet biliyorum geç kaldım izlemek için ama ölmeden önce izlemem gereken filmler listesinde ki bir filmi daha izledim: Fight Club (dövüş kulübü ). Tam benlik bi film. Böyle hafif sadist ve mazoşist duygularımı kabarttı izlerken. İlginç ve sürükleyici bir konusuya sahip olmasının yanında oyuncularınında nokta atışı seçilmesi IMDB ‘de 17. sıraya taşımış filmi zaten. Filmi izlerken bir çok mesaj aldım. Hayalinde ki hayatı kazanmak istiyorsan sınırlara takılma, sınırları sen belirle. Bu hayatta herşey mümkündür yeter ki sen iste. Bazı şeyleri oluruna bırak. Herşeyi kontrol edeceğim diye kendini yıpratma diye gidiyor mesajlar.

Senaristin de dediği gibi “where is my mind?”

Melekler ve şeytanlar

ilyas teker — Sun, 24 May 2009 20:55:38 +0000

Cuma günü sinemadaydım. Sayfalarını büyük bir heyecanla çevirdiğim melekler ve şeytanlar (angels & demons) kitabının sinemaya uyarlanmış hali gösterimdeydi. Da vinci şifresi (the da vinci code) ‘nin de yazarı olan Dan Brown ‘un eserinden sinemaya uyarlanan bu ikinci filmi izlemeye değer gerçekten. Sürükleyici bir konu, esrarengiz ve tarihi olaylar, komplo teorilerini sevenlerin daha çok hoşlanacağı bir film: Melekler ve şeytanlar.

Da vinci şifresinde de yaşadığım o hayal kırıklığını melekler ve şeytanlar filminde de yaşadım. Neden bilmiyorum kitaptan sinemaya uyarlanan filmler kitapta ki o tadı vermiyor. Belki de sinema süresinin kısıtlı olması, mekan ve oyuncu seçimleri bu unsuru etkiliyordur. Özellikle filmin sonunda ki vay canına adam çok kurnazmış dediğiniz sahneleri kitapta okurken sayfaları nasıl çevirdiğinizi bile anlamıyorsunuz. Ama sinema da bir eksikliğin olduğunu fark ediyorsunuz. Diyeceğim şu ki; kitaptan sinemaya uyarlanan filmlerin kitabı okurken verdiği o heyecan ve tad tam anlamıyla yok.

Haftasonu film zamanı: Testere 5

ilyas teker — Fri, 24 Oct 2008 21:08:24 +0000

İlk 4 seriyi izleyip 5. sini izlememek olmaz dimi? Zaten kana susadım bu aralar. Biraz gerilim/bunaltı iyi gelecektir ruh halime (ilyas?). Testere serisinde en çok hoşuma giden şey birisinin yaşayıp yaşayamayacağını yine diğer kişinin yaptığı ya da yapmaya çalıştığı davranışlar sonucunda belirlenmesi. Testereyi de testere yapan bu zaten. Özellikle süre kavramının olması ayrı bir tad katıyor heyecan duygusuna. Filmi izlerken hiç düşündünüz mü acaba orada ben olsam bir yol izlerdim diye. Ben hep bunu düşünerek izliyorum testereyi. Kesinlikle senaryo şöyle olsa böyle olsa demiyorum. Hiçbir film için bunu yapmam çünkü sana sunulanı olduğu gibi kabul ederek izleyeceksin filmi, ha film biter eleştirini yaparsın ama film izlerken bunu yapma.(kendimle dadaşma)

Birde kamerayı çok iyi kullanıyorlar. Adamın o an ki bunalım durumunu, ruh halini çok iyi sentez edebiliyoruz bu sayede. E yani işleri bu diyebilirsiniz ama birşeyleri gerçekten güzel yapıyorlar ki 5. seriye kadar gelmiş film. Merak edenler için film hakkında biraz bilgi vereyim…

Haftasonu sinema diyenler: Kartal Göz (Eagle Eye)

ilyas teker — Fri, 03 Oct 2008 21:50:56 +0000

Çok yorgunum hemen yatmam lazım ama bu filmi sizinle paylaşmadan yatmak istemiyorum. Filmimizin adı Kartal Göz (Eagle Eye). Gerilim ve kurgu ‘nun had safhada olduğu bir film. Ama bilindik sıradan kurgulardan biraz farklı ve gerilim öğresi filme iyi montajlanmış. Başrollerde Shia LaBeouf (Jerry), Michelle Monaghan (Rachel), Ethan Embry (Grant), Billy Bob Thornton (Morgan), Eric Christian Olsen (Craig) oynuyor. Ben özellikle Shia LaBeouf ‘un oyunculuğunu çok beğendim. Geleceği parlak bi delikanlı Film hakkında biraz konuşmamız gerekirse bazı sahneler izleyiciyi gerçekten koltuğuna bağlıyor. Sürekli bir aksiyon, hız, heyecan var filmde. Yılın pahalı yapımlarından biri aynı zamanda. Söylemeden edemeyeceğim filmi izlerken “olduğu gibi” izlemek lazım aslında. Orası neden böyle olmadı. Tüh şunu yapsa çocuğa birşey olmazdı gibi serzenişler fayda etmiyor. Çünkü senarist çoktan senaryoyu yazdı bile

Filmin konusuna gelecek olursak;

Jerry ve Rachel, daha önce hiç tanımadıkları bir kadın tarafından rehin alınırlar. Fakat kadın bu iki kişiyle ilgili her şeyi bilmektedir. Politik bir suikast için kullanılmakta olduklarını anlayan bu iki rehine işbirliği yapmaya karar verir.

ilyasteker.com © 2012 | 2 yorum | yazının devamı »